h1

ជិះម៉ាសេរី

February 16, 2009

ខ្ញុំ​គឺ​ជា​អ្នកគោរពច្បាប់ចរាចរណ៍ដ៏ល្អម្នាក់ ព្រោះ​​ខ្ញុំពាក់​មួក​សុវត្ថិភាព ហើយម៉ូតូ​ខ្ញុំ​មាន​ដាក់​កញ្ចក់​សម្រាប់​មើល​ក្រោយ។ ខ្ញុំ​ចេះ​ពាក់​មួក​សុវត្ថិភាពតាំង​ពី​មុន​គេ​ចាប់​ផ្តើម​រក​របរ​ទទួលទាន​នឹង​មួក/កញ្ចក់ យ៉ាង​គគ្រឹក​គគ្រេង​ទៅ​ទៀត​ឯណោះ ព្រោះ​តែ​ខ្ញុំ​ដឹង​ពី​សារ​ប្រយោជន៍​នៃ​ការ​ពាក់​មួក​សុវត្ថិភាព​នេះដោយ​ខ្លួន​ឯង មិន​មែន​ដោយ​សារ​អ្នក​ណា​ម្នាក់​មក​បញ្ជា​នោះ​ទេ។ ឯកញ្ចក់វិញ មាន​ប្រយោជន៍​ធំៗ​មួយ​ចំនួន​ដូចជា ជួយ​លើក​ស្ទួយ​ជីវភាព​អ្នក​លក់​កញ្ចក់​ម៉ូតូ និង​អ្នក​មាន​មុខ​របរ​ពាក់ព័ន្ធ​នឹង​កញ្ចក់​ម៉ូតូ​ទាំងឡាយ, អាច​ទុក​សម្រាប់​ឆ្លុះ​មើល​មុខ​មាត់​សក់ ពេល​ទៅ​ជួប​ស្រី​ស្នេហ៍, និង​អាច​បញ្ចាំង​ផ្លាត​ពន្លឺ​ថ្ងៃ​ចូល​ភ្នែក​អ្នក​បើកបរ​ដែល​នៅ​ពី​ក្រោយ​យើង​បាន។

ប្រដាប់ទៅដោយពន្ធផ្លូវ មួក​ និងកញ្ចក់គ្រប់គ្រាន់ ​ខ្ញុំ​ជិះ​ម៉ូតូ​តាម​មហា​វិថី​ម៉ៅសេទុងយ៉ាងសង្ហារ ដោយមិនខ្លាចរអានឹងអ្នកណាឡើយ។​ ត្រង់​ចំណុច​ស្តុប​មួយ មាន​ប៉ូលីស​ចរាចរណ៍ បួន​ប្រាំ​នាក់ ក្បាលពោះ​ធំៗ កំពុង​តែ​បំពេញ​ការងារ​យ៉ាង​សស្រាក់​សស្រាំ។ មាន​លោក​ម្នាក់​កំពុង​អង្គុយ​នៅ​អហ្វីស រវល់​សរសេរ​វិក្កយបត្រ​យ៉ាង​ញាប់​ដៃ​ញាប់​ជើង ដើម្បី​កត់ត្រា​ប្រមូល​ប្រាក់​ផាក​ពិន័យ​(ហេតុអ្វីផាកកញ្ចក់ថ្លៃជាងមួក? ហេតុអ្វី​អ្នក​ជិះ​ខាង​ក្រោយ អាច​មិន​ពាក់​មួក​បាន? តើ​មាន​តែ​អ្នក​ជិះ​ខាង​មុខ​ទេ​ឬ ដែល​មាន​គ្រោះថ្នាក់​ប្រសិន​បើ​ដួល?) ចូល​ឲ្យ​រដ្ឋ​ឲ្យ​បាន​ត្រឹម​ត្រូវ។ ឯ​អ្នក​ក្រៅ​ពីនោះ កំពុង​ត្រួត​ពិនិត្យ​ចរាចរណ៍ គឺ​ថា​មិន​ឲ្យ​អ្នក​បើកបរ​គ្មាន​មួក​គ្មាន​កញ្ចក់​ណា​ម្នាក់ រំលង​ផុត​ឡើយ។

ខ្ញុំ​ឈប់​នៅ​លើ​គំនូស​សម្រាប់​អ្នក​ថ្មើរ​ជើង​ឆ្លងកាត់ ដូច​អ្នក​ដទៃ​មួយ​ចំនួន​ដែរ។ មាន​ម៉ូតូ​មួយ​នោះ​អត់​មាន​កញ្ចក់ ពេល​ឃើញ​ប៉ូលីស​ដើរ​ចេញ​មក​សំដៅ​ខ្លួន ភ័យ​ពេក ស្លន់​ស្លោរ ក៏​ប្រុង​បត់​ត្រឡប់​ក្រោយ​វិញ។ ក្នុង​ពេល​ប្រថុច​ញ៉ុច គាត់​មើល​ក្រោយ​មិន​ទាន់​ទេ ព្រោះ​ចូល​ជិត​កៀក​ប៉ូលីស​ទៅ​ហើយ។ គាត់​ក៏​ជាន់​ហ្វ្រាំង​បត់​ក្រោយ​វ៉េវ… ប្រ៉ាវ!… ម៉ូតូ​មក​ពី​ក្រោយ​បុក​គាត់​ម៉ាំង។ ប្រសិន​ជា​ឡាន​វិញ ម្ល៉េះ​គាត់​ហោះ​រំលង​ស្តុប រួច​ផុត​ពី​ការ​ចាប់​របស់​ប៉ូលីស​បាត់​ទៅ​ហើយ។

ក្នុង​នាម​ជា​ប៉ូលីស​ចរាចរណ៍​ម្នាក់ លោក​រត់​សំដៅ​កន្លែង​កើត​ហេតុ​ដោយ​មិន​សំចៃ​កម្លាំង​ឡើយ។ គាត់​ស្ទុះ​ទៅ​ហើយ… លឿន​ណាស់ ដូច ផ្លេក បន្ទោរ អ៊ីចឹង… វឹប! កញ្ឆក់​យកសោរ​ម៉ូតូ​របស់​ជន​រង​គ្រោះ​​មក​ទុក​ក្នុង​ហោប៉ៅ​អាវ​សិន រួច​ចាំ​ធ្វើ​កិច្ច​ការ​ផ្សេង​ទៀត។ ខ្ញុំ​មិន​បាន​នៅ​តាម​ដាន​សាច់​រឿង​ទេ ក៏​មួល​ហ្គ៊ែរ​ម៉ូតូ​ទៅ​មុខ​ទៀត ដោយសារ​អ្នក​នៅ​ខាង​ក្រោយ​ គាត់​​ស៊ីផ្លេ​បង្ខំ​ឲ្យ​ខ្ញុំ​ឆ្លង​ទៅ​ទាំង​ភ្លើង​នៅ​ក្រហម សល់​ប្រហែល​៥វិនាទី​ទៀត។

ដោយ​ខ្ញុំ​មាន​សិល្បៈ​ក្នុង​ការ​បញ្ជារ​ចង្កូត​ម៉ូតូ​និង​កាច់​ចង្កេះ​យ៉ាង​ស្ទាត់​ជំនាញ ខ្ញុំ​អាច​ឆ្លង​ទម្លុះ​ហ្វូង​ម៉ូតូ​ឡាន​ដែល​កំពុង​ឆ្លង ដោយ​ជោគជ័យ​ និង​សុវត្ថិភាព។ ប៉ុន្តែ​គួរ​អនិច្ចា​ឡាន​ដែល​មក​តាម​ក្រោយ​ខ្ញុំ មិន​អាច​ជ្រែ​ញាប់​រវិចរវាម​ដូច​ខ្ញុំ​ឯណា ធ្វើ​ឲ្យ​អកហ្ស៊ឺ​ជាមួយ​ឡាន​ឆ្លង​មក រួច​ក៏​បង្ក​ទៅ​ជា​ស្ទះ​យ៉ាង​រដូករណែល​ពេញ​នោះ​ទៅ។

ខ្ញុំ​សំឡឹង​មើល​ពួក​គេ​ដែល​កំពុង​ស្ទះ រួច​ក៏​នឹក​អាណិត​ដល់​សាលាក្រុង​រហូត​ខ្លោច​ចិត្ត​អស់ ព្រោះ​មួយ​ថ្ងៃៗ​ខិត​ខំ​ពង្រីក​ផ្លូវ ពុះ​ផ្លូវ បន្ថែម​ស្តុប សាង​សង់​ស្ពាន និង​រហូត​ដល់​ធ្វើ​ផ្លូវ​ហោះ​ទៀត​ផង ដោយ​មិន​បាន​ខិត​ខំ​ពង្រឹង​ឥរិយាបថ​បើកបរ​របស់​អគ្គ​មហា​ប្រជា​ពលរដ្ឋ​យើង ជា​ពិសេស​អ្នក​បើក​ឡាន​ឆ្លង​ភ្លើង​ក្រហម​យ៉ាង​ងងើល​ពក​ថ្ងាស ទាំង​អ្នក​ដទៃ​កំពុង​តែ​ឆ្លង​ទៅ​មក​ដោយ​ភ្លើង​បៃតង។

និយាយ​អ៊ីចឹង នៅ​យប់​មួយ នៅ​ទូរទស្សន៍​ជាតិ​កម្ពុជា ខ្ញុំ​បាន​ឃើញ​សមិទ្ធិផល​ដ៏ថ្មី​ស្រឡាង​មួយ​ទៀត​របស់​សាលាក្រុង​ភ្នំពេញ គឺ​ស្ពាន​ភ្លោះ​ព្រះមុនីវង្ស​ថ្មី នៅ​ច្បារ​អំពៅ ដែល​នឹង​បើក​សម្ពោធ​ឲ្យ​ប្រើប្រាស់​ក្នុង​ឪកាស​បុណ្យ​ចូល​ឆ្នាំ​ប្រពៃណី​ខ្មែរ ហើយ​ទន្ទឹម​នឹង​ពេល​នោះ​ដែរ ក៏​នឹង​បើក​សម្ពោធ​ការដ្ឋាន​សាង​សង់​ស្ពាន​ហោះ​មួយ នៅ​ផ្លូវ​នរោត្តម ត្រង់​ចំណុច​គល់​ស្ពាន​នោះ​ដែរ នេះ​បើ​តាម​ការ​អះអាង​របស់​ឯកឧត្តម​ កែប ជុតិមា​ដ៏​មហា​អស្ចារ្យ​របស់​យើង។

ខ្ញុំ​ទទួល​ព័ត៌មាន​នោះ​ដោយ​ក្តី​អំណរ​សាទរ រួច​ក៏​ប្តូរ​ប៉ុស្តិ៍​រក​មើល​កម្មវិធី​ផ្សេង ក៏​ប្រទះ​នឹង​ឆាក​កំប្លែង​មួយ​ក្រុម​ដែល​ល្បី​ល្បាញ​ដោយ​សារ​ការ​ប្រើ​សំដី​អសុរោះ។ សាច់​រឿង​គាត់​ក៏​មិន​សូវ​ប្លែក​ពី​សព្វ​មួយ​ដង​ដែរ ប៉ុន្តែ​រាប់​ថា​មាន​អត្ថន័យ​អប់រំ​គួរ​​ទទួល​យក​បាន។ មិន​តែ​ប៉ុណ្ណោះ ​ក្រោយ​ពេល​បញ្ចប់​សាច់​រឿង ប្រធាន​ក្រុម​កំប្លែង​ដ៏​ល្បីល្បាញ​របស់​យើង​បាន​ឆ្លៀត​ពាំនាំ​ព័ត៌មាន​គ្រោះ​ថ្នាក់​ចរាចរណ៍​មួយ​ដែល​គួរ​ឲ្យ​ព្រឺខ្លាច ដោយ​បាន​សម្លាប់​ជីវិត​មនុស្ស​ច្រើន​នាក់​ក្នុង​ពេល​តែមួយ។ គាត់​មាន​បំណង​ល្អ​ណាស់ ដោយ​បាន​ដាស់​តឿន​អ្នក​ជិះ​ម៉ូតូ​ឲ្យ​ដាក់​ភ្លើង​ពី​ក្រោយ។ គាត់​បន្ត​រៀប​រាប់​ថា ពេល​នោះ​មាន​ឡាន​ពីរ​មក​បញ្ច្រាស់​ទិស​គ្នា ដោយ​មួយៗ​សុទ្ធ​តែ​បើក​ភ្លើង​ឡាហ្សែ ​រួច​ក៏​មើល​ម៉ូតូ​មិន​ឃើញ ក៏​កើត​ទៅ​ជា​សោកនាដកម្ម​ដ៏​គួរ​ឲ្យ​រន្ធត់​ក្រៃ​លែង។ ប៉ុន្តែ​គួរ​ឲ្យ​ស្តាយ ​ ព័ត៌មាន​ដែល​ខ្ញុំ​ទន្ទឹង​ចាំ​ស្តាប់​ពី​អ្នក​កំប្លែង​យើង គឺ​មិន​ត្រូវ​បាន​លើក​និយាយ​ទៅ​វិញ គឺ​ភាព​ស្រប​ច្បាប់​នៃ​ភ្លើង​ឡាហ្សែ​នោះ។

11 comments

  1. សលធម៌ក្នុងការរស់នៅរបស់ប្រជាជនយើងមួយចំនួន នៅមានការខ្វះខាតនៅឡើយ ទាំងការបញ្ចារយានយន្ត ក៏ដូចជាអនាម័យផ្សេងៗ ។ មិនដឹងថាត្រូវប្រើរយៈប៉ុន្មានទេ ដើម្បីធ្វើការអប់រំ ។


  2. និយាយរឿងនេះឡើងខ្ញុំឈឺចាប់ណាស់….! ហើយខ្មាស់របទេសទៀតផង…តើការចូលរួមចំណែក មួយផ្នែកតូចរបស់ពួកយើង អាចធ្វើអោយអ្នកដែលមិនទាន់ដឹង យល់ រឺអ្នកដែលដឹងហើយនៅតែល្មើស មានការភ្ញាក់រលឹកដែររឺទេ?


  3. បើមានុអ្នកគោរពច្បាប់និងសិលធ៌មបើកបរ ហើយអ្នកនោះជួយនិយាយដាស់តឿនមនុស្សដែលគេស្គាល់ ហើយអ្នកដែលស្គាល់នោះ ក៏និយាយដាស់តឿនអ្នកដ៏ទៃទៀត ខ្ញុំថាបើមិនបានប្រសើច្រើន ក៏បានគ្រាន់តិចតួចដែ។ អ្វីៗ ក៏ត្រូវតែចាប់ផ្តើមពីតិច ទៅច្រើន។


  4. ត្រូវហើយ អ្វីៗក៏ត្រូវចាប់ផ្តើមពីតិចទៅច្រើន ពីតូចទៅធំ… អ៊ីចឹងហើយបាន​ជាគេឃើញមានតែម៉ូតូឌុប និងប្រជារាស្ត្រសាមញ្ញៗ អ្នកមកពីជនបទ ជនងាយរងគ្រោះ ។ល។ និង ។ល។ ត្រូវគេផាកពិន័យជាហូរហែរហ្នឹងណា៎!… ព្រោះតែគេកំពុងធ្វើពីតូចទៅធំ =))


  5. តាមការសង្កេតរបស់ខ្ញុំ​ ភាគច្រើន បងៗ ពូៗ ដែលជាប៉ូលីសចរាចរណ៍ តែងតែធ្វើបើយ៍ ចំពោះ​ មន្រ្តីរាជការមួយចំនួន ពិសេស មន្រ្តីផ្នែកការពារជាតិ។ គាត់ហាក់ដូចជារើសអើងខ្លាំមែនទែនចំពោះមន្រ្តីទាំងនេះទោះបីជា មន្រ្តីនោះបំពានច្បាប់ចរាចរណ៍ស្រស់នៅនឹងមុខគាត់ក៏ដោយ ក៏បងៗ ពូៗ ប៉ូលីសយើងឈរធ្វើបើយ៍មិនខ្ចីឃើញឡើយ…….ផ្ទុយទៅវិញពួកគាត់មិនបានរើសអើងចំពោះពូៗ ដែលប្រកបរបរតូចតាច ឬមិនមានឋានះ បុណ្បសក្តិធំដុំអីនោះទេ…..ពិសេសពូ​ មី ដែលទើបអញ្ជើញមកពីស្រែ…..បងៗ ពូៗ ប៉ូលីសមិនរើសអើងចំពោះពួកគាត់ទេ….តាធ្វើខុសគឺមុខជាស្វាគមន៍មិនខាន……ខុសពីពូៗ មានសក្តិយស….ធ្វើខុសហើយ…..បងៗ ពូៗ ប៉ូលីសខ្ពើមស្វាគមន៍…..មិនយកភ្នែកមើល៍ទៀតហ៍……….នេះជាការរើងអើងមែនអត់….បូរាណ? :D


  6. ហាហា បើនិយាយថាគេអនុវត្តច្បាប់ពីតូចទៅធំក៏ម្យ៉ាង​បើនិយាយថារើសអើងក៏ម្យ៉ាង… តែខ្ញុំគិតថាប្រសិនបើយើងជាពួកគាត់ ក៏យើងធ្វើដូច្នោះដែរ។ ដើមហេតុពិតប្រាកដ គួរតែជាអ្វីផ្សេងពីហ្នឹង… ជឿថាអ្នកទាំងអស់គ្នាដឹងហើយ ព្រោះជាប្រធានបទដដែលៗ អ្នកណា​ៗ​ក៏គេនិយាយពីរឿងហ្នឹងដែរ…


  7. ពាក់មួកសំរាប់ការពារកំដៅថ្ងៃនិង​ជីវិត តែដាក់កញ្ចក់​នាំតែទើសទែង ជ្រេរមិនកើត គេចចុះឡើង ប៉ះតែកញ្ចក់គ្នា លាន់ផូងផាង ពេលចតក៏ទើស។ ពួកអាចេញច្បាប់​យកតំរាប់តាមអាយួន នេះ​បានចំជាអាយ៉ាប់មែន!


  8. អូ៎! ‘No Name’ ខ្ញុំខំគិតខ្លាំងណាស់អំពីមូលហេតុនេះ តែខ្ញុំមិនដែលនឹកដល់ថាច្បាប់នេះចេញដោយយក​តម្រាប់តាមសាសន៍ដទៃនោះទេ!… អូ៎ម៉ាយប៊ូដា! មានរឿងច្រើនណាស់​ដែល​ខ្ញុំនឹកស្មានមិនដល់!…


  9. មិនដឹងជាអ្នកបើកបរស្រុកយើងប៉ុន្មានអ្នកដែលបានចូលសាលា ច្បាប់ចរាចរណ័ បើអ្នកខ្លះបើទោះជាមាន ប័ណ្ឌបើកបរ ក័ទិញដែរ ស្រួលណាស់ស្រុកខ្ញុំនឹង។


  10. បាទ! ត្រូវហើយ សាលាច្បាប់ចរាចរណ៍ មានសារប្រយោជន៍ហើយ ប៉ុន្តែគ្រាន់តែរឿងឆ្លងភ្លើងក្រហម រឿងឈប់លើគំនូសអ្នកដំណើរឆ្លងកាត់ ប៉ាប៉ិននេះកូនក្មេងក៏វាដឹងដែរ មិនចាំបាច់ទៅរៀននៅសាលាទេ… អ៊ីចឹងខ្ញុំគិតថាអ្វីដែលសំខាន់គឺ “សីលធម៌”​ក្នុងការបើកបរទៅវិញទេ។

    ត្រូវហើយស្រុកយើងវាស្រួលអ៊ីចឹង! បើបានឃើញទិដ្ឋភាពនៅស្តុបសាលាតិចណូវិញ​ទើបឆ្អែតចិត្ត។ ពួកគេឈប់​ពេញផ្លូវទាំងអស់ គឺមិនទុកចន្លោះខាងឆ្វេងផ្លូវ សម្រាប់ឲ្យអ្នកមកពីមុខឆ្លងកាត់បានទាល់តែសោះ។ សូម្បីតែម៉ូតូចូល​មិនចង់រួចផង ​ចុះទម្រាំដល់ឡាន! ឈប់បាំងផ្លូវគ្មានជំពាក់​អ្នកណាម៉ារៀលសោះ!


  11. ចុមកាដុមសែប ចុះ​themeនេះ លយម្ល៉េះ ធ្វើម៉េចបានដាក់ចឹងបានទៅ?



Leave a Comment