ម៉ោងប្រហែល ១១ ញើសស្រក់តក់ៗ យើងឈប់ទិញផ្លិតមួយ រួចបន្តដំណើរទៀត។ ឥឡូវនេះខ្ញុំ និងនាងឡើងមកដល់ព្រះសក្សមុនីចេតិយហើយ… អុជធូបសិន។ ក្មេងៗលក់ផ្កាឈូក និងធូបមករោមជុំ អីគេ កន្លែងនេះសូម្បីអុជធូបក៏អស់២០០រៀលដែរ… ថ្វាយផ្កានិងអុជធូបរួច យើងទៅទៀតហើយ។ នៅលើកំពូលភ្នំនេះមានកន្លែងដើរឆ្ងាយវែងគ្រាន់បើ… ដៃខ្ញុំជាប់កាន់បាយម្ហូប និងឥវ៉ាន់ផ្សេងៗ ដើរឡើងបែកញើសសស្រាក់ នាងហូតយកក្រដាសមកជូតមុខឲ្យខ្ញុំ… អីយ៉ូយ មានពីណា ឡូយជាងខ្ញុំទៀតទៅហ្ន៎? ជោរប៉ុនណេះហើយ ដើរដល់ម៉ោង ៥ល្ងាច អត់ញ៉ាំបាយក៏បានដែរ ឲ្យតែនាងដើរជាមួយ ហើយចាំជូតមុខឲ្យយ៉ាងហ្និះចុះ ខ្ញុំពិតជាខ្យល់គរមិនខានទេ។ មួយស្របក់ធំល្មម យើងបានមកដល់តូបមួយ សមគួរនឹងសម្រាកញ៉ាំបាយល្មម។
មនុស្សម្នាដើរទៅមក ដូចមិនឃើញនរណារកកន្លែងអង្គុយញ៉ាំបាយដូចខ្ញុំនិងនាងសោះ ប្រហែល ពួកគេទាំងនោះសុទ្ធតែញ៉ាំនៅខាងក្រោមហើយមើលទៅ… អ្នកខ្លះក៏ហត់ណាស់ដែរ អង្គុយសម្រាក ក្រោមដើមឈើក្បែរៗហ្នឹង។ ញ៉ាំបាយហើយ សម្រាកមួយសន្ទុះ យើងទាំងពីរក៏ដើរទៅទៀត មិនទាន់ដល់ព្រះអង្គធំផង។ ចង់ទៅថ្វាយបង្គុំព្រះអង្គធំ ត្រូវឆ្លងកាត់កន្លែងសក្ការៈច្រើនទៀតណាស់ មានទាំងកន្លែងព្រះអង្គ២០០០ទៀតហ្ន៎! ឡូយណាស់… ខាងក្នុងសុទ្ធតែរូបចម្លាក់ព្រះអង្គតូចៗ ក្នុងទម្រង់ព្រះភ្នែន កម្ពស់ប្រហែល០,៣ម៉ែត្រ រូបច្រើនណាស់ សង្ស័យតែ២០០០អង្គដូចគេថាមែនទេ។ ថ្វាយបង្គុំព្រះ ថ្វាយផ្កាព្រះអង្គហើយ ខ្ញុំនិងនាងយកទឹកមន្តមកលុបមុខប្រាថ្នាសេចក្តីឃុំគ្រងដោយរិទ្ធបារមីពីអំណាចនៃព្រះពុទ្ធសាសនា។
ចេញពីនេះទៅ មានកន្លែងមួយមានរូបចម្លាក់ខ្លាពីរប៉ុនណាប៉ុនណី មានបង្កាន់ដៃចូលជាខ្លួននាគ វែងអន្លាយ នៅខាងក្នុងរូងនោះមានរូបព្រះអង្គធ្វើអំពីឈើខ្មៅ មើលទៅរលោងស្រិល។ ទៅមុខទៀត មានព្រះគោ ហួសបន្តិចទៀតមានព្រះកែវ។ មិនឆ្ងាយពីហ្នឹង មានចម្លាក់សត្វស្វាស្ពាយថង់យាម របៀបអ្នកបួស ហើយកាន់កំណាត់ឈើមួយដើម ដែលតាមពុទ្ធប្រវត្តិដំណាលថា កាលដែលព្រះពុទ្ធ ទ្រង់យាងទៅព្រៃប៉ាលិឡៃ មានដំរីនិងសត្វស្វានេះជាសេនា។ ដំរីជាអ្នកថ្វាយទឹកបំពង់ដល់ព្រះអង្គ ឯសត្វស្វានេះជាអ្នករកទឹកឃ្មុំឲ្យព្រះអង្គ គឺកំណាត់ឈើដែលសត្វស្វាមានសីលរូបនេះកំពុងកាន់ ជាប់ដៃនោះអី។ នៅទីនេះ យើងទាំងពីរអុជធូប និងពូនភ្នំខ្សាច់។
នៅមានច្រើនទៀត មិនដឹងថាខ្ញុំរៀបរាប់គ្រប់ឬនៅទេ… ខ្ញុំនិងនាងចូលអុជធូប ស្ទើរតែគ្រប់កន្លែង ទាំងអស់ហ្នឹង។
នៅក្រោមដើមឈើមួយ ផុតម្ខាងពីផ្លូវ មានរូបចម្លាក់មួយទៀតអង្គុយពែនភ្នែន ដោះអាវ សាច់សដូចចិន ត្រូវហើយជាអ្នកតារបស់ចិន គាត់មានកន្សែងក្រហមរុំក្បាល មានសេនា ពីរនាក់អង្គុយអមគាត់… អ្វីដែលចាប់អារម្មណ៍ និងមើលទៅហាក់សំដែងឫទ្ធីនុភាពខ្លាំងក្លា គឺគាត់ មានកាន់ដំបងមួយប្រហែលជិតមួយម៉ែត្រ បញ្ឈរឡើង… ត្រូវហើយគឺគាត់ហ្នឹងហើយ អ្នកតាដំបង ដែកនោះអី។
ដល់មែនទែនហើយ ព្រះអង្គធំ។ នៅត្រង់នេះ យើងបានស្រង់ព្រះ និងស្រោចទឹកត្រង់ដង្ហើមនាគ ថ្វាយផ្កាព្រះអង្គ និងអុជធូប បួងសួងចំពោះព្រះអង្គ។ ដូចតែមុនៗចឹង នាងនៅតែធ្វើមាត់ជីពអូចៗ ដដែល ខ្ញុំក៏បួងសួងស្រដៀងមុនដដែល
- ព្រះអង្គធំ ខ្ញុំសូមបង្គុំថ្វាត់ថ្វាយ អំណាចបារមីមានឫទ្ធិ វត្ថុសក្តិសិទ្ធទាំងឡាយ ឃុំគ្រងឆោមឆាយ ឲ្យមានសេចក្តីសុខគ្រប់ពេល កុំបីឃ្លៀងឃ្លាតឡើយ សាធុ សាធុ…
ព្រះអង្គចេកព្រះអង្គចម នៅត្រង់នេះយើងបានចាក់គម្ពីរជាមួយគ្នា។ នាងនិងខ្ញុំចាក់ម្តងម្នាក់ ហើយ បានល្អដូចៗគ្នា អត់បារម្ភណ៍ឡើយ រឹតតែមានចិត្តរំភើបទ្វេរឡើង។ ដើររាស់អស់ហើយ ដល់ផ្លូវចុះ ម្ខាងទៀតហើយ យើងចុះទៅដល់ក្រោមទៅហើយ… ម៉ែ!
- បងអឺយ អូនមិនទាន់អស់ចិត្តឡើយ អូនចង់ឡើងទៀត ឆ្លៀតដើរឲ្យហើយ បើចាំថ្ងៃក្រោយ យូរណាស់សែនវេទនា
- ចំពោះបងអត់បញ្ហា ស្ម័គ្រជូនជីវា មិនខ្ជិលរុញរា បើពៅមិនហត់ រៀមក៏ស្ទុះស្ទារ ចាំមើលចិន្តា ដើរបានប៉ុន្មានទៀត…
ឡើងមកទៀតហើយ ពីរគ្រឿងនេះមុខដដែលៗ។ ខ្ញុំមិនជឿថានាងពូកែដើរជាងខ្ញុំទេ ស្លៀកហូល អ៊ីចឹងហ្នឹង។ មែន! ទីបំផុតនាងសុខចិត្តសម្រាកក្រោមដើមឈើមួយ។ ខ្ញុំអង្គុយផ្អែកដើមឈើ នាង អង្គុយជាប់ខាងស្តាំខ្ញុំយ៉ាងស្អិតដូចចាខ្វៃអ៊ីចឹង បេះល្មមៗអត់ចេញទេ។ ខ្ញុំយកផ្លិតពីនាង ហើយបក់ឲ្យ នាងដោយប្រើដៃឆ្វេង។ នាងទម្រេតមកកើយស្មាស្តាំរបស់ខ្ញុំ សក់នាងជាប់នឹងច្រមុះខ្ញុំស្រេច មិនបាច់ប្រឹង… ខ្ញុំយកដៃស្តាំខ្ញុំអង្អែលសក់នាង ធ្វើឲ្យក្បាលនាងធ្លាក់មកកើយលើទ្រូងខ្ញុំ រួចនាងយក ដៃឆ្វេងនាងអោបចង្កេះខ្ញុំ មិនទៅធ្ងន់អីបើខ្ញុំមានដើមឈើធ្វើទម្រហើយហ្នឹង ខ្ញុំថើបសក់នាងមួយខ្សឺត បង្អូសទាល់តែអស់មួយដង្ហើម ដូចជនជាតិភាគតិចគាត់បឺតកញ្ឆាពីបំពង់យ៉ាងវែងមួយអ៊ីចឹង
- ឱ! នាងសក់ក្រអូបអឺយ បើពេលនោះបុប្ផាសម្រស់សួគ៌ាដែលខ្ញុំកំពុងថ្នមនេះ បានកើតក្នុងសម័យនោះដែរ ម្ល៉េះសមនាងសក់ក្រអូបនឹងធ្លាក់មកលេខពីរមិនខាន…
ចាំបាច់បក់ធ្វើអីផ្លិតហ្នឹង?! បើសេចក្តីស្នេហាកំពុងជ្រួតជ្រាបពេញខ្លួន លែងដឹងខ្យល់អីនៅជុំវិញខ្លួន អស់ហើយហ្នឹង។ ខ្ញុំទម្លាក់ផ្លិតចុះពីដៃឆ្វេង ហើយកាន់ទ្រដៃស្តាំនាង រួចអង្អែលរោមដៃ ដ៏វែងៗទន់ល្មើយរបស់នាង នាងព្រឺសម្បុរខ្ញាកៗ… នាងញញឹមមកខ្ញុំដោយកែវភ្នែកយ៉ាងស្រទន់មានសេចក្តីសុខ ថ្ពាល់ដ៏ក្រពុំរលោងម៉ត់ខៃរបស់នាងហុចមកចំបបូរមាត់ខ្ញុំត្រង់ចំណុចសូន្យដឺក្រេ តែម្តង… ចុះពីណាទៅទ្រាំបានលោកអឺយ? មាត់របស់ខ្ញុំវាច្រណែននឹងច្រមុះណាស់ដែលបាន ប៉ះសក់នាង អ៊ីចឹងហើយវាទារដែរ ខ្ញុំឃាត់វាណាស់ តែវាមិនស្តាប់ឡើយ។ ក្បាលរបស់ខ្ញុំក៏ក្បត់ខ្ញុំទៀត ចូលដៃជើងជាមួយមាត់តាំងពីអង្កាលក៏មិនដឹង វាអោនឲ្យបន្តិច មាត់ក៏បានឱកាសល្មម… ទើបវាស្ងាត់ លែងរករឿងខ្ញុំទៀត។ ខ្ញុំផ្តិតបបូរមាត់នឹងថ្ពាល់ឆ្វេងរបស់នាងមួយខ្សឺតហើយ មួយខ្សឺតទៀត មិនអស់ចិត្តឡើយ
- ម៉ែអឺយ! ពេលនេះទើបខ្ញុំដឹងថា ស្ករតាំងម៉ែផ្អែមឆ្អិតដែលម៉ែកូរឲ្យខ្ញុំញ៉ាំកាលពីនៅក្មេង គឺផ្អែមចាញ់ថ្ពាល់របស់នាងឆ្ងាយណាស់… ឱ! ធម្មជាតិអឺយ ម្តេចក៏អ្នកយកមេស្ករមកលាក់ទុកនៅថ្ពាល់នារីទៅវិញ? ខ្ញុំមិនដឹងសោះ!
នាងញញឹម បិទភ្នែក ពេញចិត្តនឹងការថើបអង្អែលរបស់ខ្ញុំ មើលចុះបបូរមាត់ដ៏រលើបរលោងរបស់នាង ពិតជាធ្វើខ្ញុំទ្រាំមិនបានទេ។ ខ្ញុំភ្លេចភ្លាំងស្មារតីអស់ហើយ ខ្ញុំបង្វែរមាត់ថ្នមៗមកខាងឆ្វេងរហូត ទល់មុខចំនឹងនាង។ នាងបើកភ្នែកសំឡឹងភ្នែកខ្ញុំបន្តិច រួចក៏បិទទៅវិញ ហើយនាងក៏បង្ហើបបបូរមាត់ នាងបន្តិច សម្រួលឲ្យខ្ញុំស្ទាបស្ទង់កំដៅនៃបបូរមាត់ដ៏ខ្ចីល្វក់របស់នាងបានដោយសេរី… ខ្ញុំបិទភ្នែក ហើយក្រេបបបូរមាត់របស់នាងទាំងលើទាំងក្រោម ម្តងហើយម្តងទៀត ហាក់មិនណាយឡើយ… អូយ! ស្រៀវស្រើបណាស់លោកអឺយ…។ ខ្ញុំប្រៀបធៀបបបូរមាត់លើ និងបបូរមាត់ក្រោមរបស់នាង តើវាទន់ដូចគ្នាឬទេ ហើយមានរសជាតិយ៉ាងម៉េចវិញ
- ម៉ែកូនអឺយ! ផ្អែមជាងថ្ពាល់៨០ដងឯណោះ! ឱ! ទឹកដមសួគ៌ាអឺយ ទោះជាថែមឡាន ផ្ទះវីឡា ដីនៅទីក្រុងពីរប្លង់ឲ្យខ្ញុំទៀត ក៏ខ្ញុំមិនប្តូរនឹងបបូរមាត់ទាំងពីររបស់នាងដែរ។
ដៃស្តាំអង្អែលសក់ដ៏វែងអន្លាយ ដៃឆ្វេងអង្អែលរោមដៃដ៏ទន់ល្មើយ មាត់ភ្លក់បបូរមាត់របស់នាង… ផ្អែមណាស់លោកអឺយ។ យី ចុះអ្នកណាមិនដឹងខ្ញុំកំពុងមានសេចក្តីសុខទេអី បានជាមកឈរ សើចជិតត្រចៀកយ៉ាងនេះ? ខ្ញុំមិនទាន់លែងនាងឡើយ គ្រាន់តែបើកភ្នែកព្រឹមៗសំឡឹងរកមើល អ្នកណាកំពុងសើចហ្នឹង… អុញ! បងស្រីខ្ញុំមកឧត្តុង្គដែរ ម៉េចខ្ញុំអត់ដឹងសោះចឹង? មិនទាន់បាន និយាយស្អីទៅគាត់ផង គាត់រុញនាងមកផ្អឹបនឹងខ្ញុំថែមទៀត នាងក៏អត់ខ្មាស់បងខ្ញុំដែរ នាងជញ្ជក់ មាត់ខ្ញុំកាន់តែញាប់ឡើងៗ ទឹកមាត់ពេញមុខខ្ញុំ ខ្ញុំទ្រាំលែងបាន ក៏ចាប់នាងដកឃ្លាចេញ ហើយខំប្រឹង សំឡឹងមុខនាង
- ចុម! អាពាលហ្នឹង?! យី! ម៉េចក៏បងឯងយកអាពាលមកចូលមុងខ្ញុំឲ្យលិទមាត់ខ្ញុំអ៊ីចឹង?!!!
ខ្ញុំស្រែកដាក់បងខ្ញុំដោយក្តីសោកស្តាយ… ឱ! សក់នាង រោមដៃនាង ជារោមអាពាលសោះ…
- ចប់ដោយមិនទាន់អស់ចង់ -
